archiveren

Tagarchief: suikerwortel

A small harvest from lat october ’11/ een kleine oogst van october ’11.

(Nederlands)

Linksboven: Witte wingterwortel (Daucus carota): wij zijn gewoon dat ‘peekes’ oranje zijn, maar eigenlijk is dat helemaal niet logisch: de wilde vorm die hier in Europa groeit heeft witte wortels, en andere rassen hebben gele of donkerpaarse wortelen. Om één of andere reden zijn oranje rassen het bekendst nu, maar dit oud ras is dus wit.

Mierikswortel (Armoracia rusticana): Heel pikante smaak, bruibaar voor mierikswortelsaus. Bedenk wel dat de pikantheid verdwijnt bij opwarmen. Plant met grote groene bladeren die begint te woekeren als je niet oplet!

Rectsboven: Aardpeer (Helianthus tuberosus) : geen aardappel, en helemaal geen artisjok uit Jeruzalem zoals de Engelse naam Jerusalem artichoke doet vermoeden, maar de knol van een zonnebloemsoort. Een speciale smaak die een beetje aan schorseneren doet denken, en gezond voor suikerziektepatienten wegens het hoog gehalte aan inuline. De planten worden heel groot, maat bloeien laat in ons klimaat (na de herfstequinox). Opletten met woekeren!

Midden: Prei-zaailingen (Allium porrum): Zaailingen van één of ander preiras dat als spruitgroente werd verkocht. Waarschijnlijk niet echt gegroeid onder ideale omstandigheden, maar op zich zijn ze wel lekker en mooi om schotels mee te versieren.

Midden onder: Oca (Oxalis tuberosus) : Na de aardappel is dit in de Andes de belangrijkste knolgroente, maar de kweek in Europa staat nog steeds in zijn kinderschoenen. Kleine knolletjes die speciaal zoetzuur zijn, van smaak, maar de zurigheid  verdwijnt als ze een paar dagen in de zon liggen. Zoals te verwachten van een klaverzuringsoort heeft de plant klaverblaadjes met een zurkelsmaak. Ik ga er zeker nog over schrijver,!

Rechtsonder: Suikerwortel (Sium sisarum): Een oude Romeinse wortelgroente, die verdikte bijwortels heeft die best lekker van smaak zijn. Heeft niet niet veel spectaculairs gedaan ind e tuin, maar de smaak is wel speciaal en lekker.

(English)

Up left: White carrots (Daucus carota): We are used to carrots being orange, but that’s not as logical as we think actually. the wild form here in this part of Europe has white roots, and other races do have yellow or dark purple roots. For some reason the orange races are most known, but this old Belgian race is white!

Horseradish  (Armoracia rusticana): Hot taste, useful for horseradish sauce. But don’t forget that the hot taste of mustard oil will disappear when heated. Plant has big green leaves and can be invasive.

Up right: Jerusalem artichoke (Helianthus tuberosus) : No artichoke and neither does it come from Jerusalem, but the tuber of a sunflower species. A special taste, and healthy for people with diabetes because of the insulin. Very big plants, but the flowers come late in our climate (after the autumn equinox)

Middle: Leek-seedlings (Allium porrum): Seedlings of some leek race sold as a sprouting vegetable. Probably grown in the wrong soil and wrong circumstances, but these small plants ars still cool to decorate dishes and taste good.

Middle under: Oca (Oxalis tuberosus) :Most important root crop in the Andes after the potato, but in Europe the cultivation is very new, though some people are experimenting with it right now. Small tubers that are sweet-sour, but the sourness disappears when the tubers are laid in the sun for some days. Like expected from a woodsorrel-species, it has cloverlike flowers and the taste of sorrel. I’ll surely write more about this plant!

Right under: Skirrets (Sium sisarum): And old Roman tuber vegetable, with thick roots that have a nice taste. didn’t do anything spectacular, but the taste is quite good.

Caritas et Pax

Bram