archiveren

Tagarchief: Solanum melocerasum

(Dutch version here)

This winter I’ve been seed-swapping around a bit, and that means I’ve also obtained some things that were unknown to me, from all over the world… One of these things is something called ‘garden huckleberries’, a type of edible annual berry-bearing plants that seem to enjoy a naming confusion in both common english names and scientific name. The seeds, of which I only have a zwarte nachtschade1few, arrived from 2 different sources, as ‘Solanum burbankii’ and ‘Solanum melanocerasus’ (and the seeds do look a bit different as well), but if you look those up on google they seem to have a lot of synonyms too. S. burnakii is also known as S. retroflexum and wonderberry or sunberry, and S. melonanocerasum is sometimes seen as a subspecies of S. nigrum, the infamous black nightshade, a plant both resemble and are close related too.

But wait, we’re talking about edible berries here. Wasn’t the infamous black nightshade one of those legendary poisonous plants? That’s what everybody knows, right?

That’s what I have believed all of my life, and what a lot of people think. But is it true? Some people seem to doubt it. (read the linked article!!) And upon looking further it seems that both the (ripe) berries and the leaves of S. nigrum and its close relatives (sometimes lumped together as the ‘Solanum nigrum complex) are eaten by people in Asia, Africa and Nprth-America and even Europe. The ripe berries (unripe berries are considered poisonous) are eaten raw or processed as a fruit, and the leaves are eaten as spinach, sometimes explicitly after getting rid of the boiling water.

So there’s 2 possibilities about the edibility of this poisonous plant: 1. there are indeed very poisonous plants in the S. nigrum complex, and some of which are fine to eat, depending on the type, or 2. S. nigrum and its close relatives are all edible, but we think they are not. Most sources seem to think (2) but some people like Sam Thayer (who did a lot of research for his linked paper) seem to think that the plant isn’t that poisonous after all… After all it is a foodsource on all Northern continents in a lot of non-Western cultures..

It seems that people also confuse the black nightshade with the deathly nightshade (Atropa belladonna), which is one of the most deadly plants of Europe and surrounding areas. And coincidently, according to Thayer, people eat a lot of black nightshade all the time all over the world and do not die, but here in Europe we do not eat it at all, and regard it as poisonous, while the last 50 years no-one has died of poisoning with the plant, and most cases of earlier poisoning are likely to be Atropa-poisoning…

And yet, I’m still not going to eat wild black nightshade berries, but I’m going to give those garden varieties a try this year. Not that I expect too much of them, it seems that not everybody is that enthusiastic about the taste, but I’ll try a few plants of both ‘garden huckleberry’ varieties to see if the berries are indeed useful for desserts…

And no, I’m not ready to eat Solanum spinach at all… I’m okay with amaranth and pumpkin leaf and other versions of horta, but no nightshade please…

So here’s my question for the readers: Anyone here who knows more about the edible uses of S. nigrum plants, or who has seeds of edible strains used for spinach or with very tasty berries? Or anyone who knows of poisoning cases?

Bram

Advertenties

(Engelse versie hier)

Deze winter heb ik me bezig gehouden met hier en daar wat seed-swapping, en dat betekent dat ik heb ook een paar dingen heb opgeduikeld van over de hele wereld die mij voorheen onbekend waren… Een van deze dingen is iets dat in het Engels ‘garden huckleberries’ genoemd wordt, een soort van eetbare eenjarige bzwarte nachtschade1esdragende planten die qua naamgeving verwarring oproepen zowel qua Engelse naam als qua wetenschappelijke naam. De zaden, waarvan ik er maar een paar heb, zijn aangekomen uit 2 verschillende bronnen als ‘Solanum burbankii’ en ‘Solanum melanocerasus’ (en de zaden zien er een beetje anders ook dus het zijn iets andere soorten), maar als je kijkt die op google ze lijken veel synoniemen te hebben. S. burnakii is ook bekend als S. retroflexum en wonderberry of Sunberry, en S. melonanocerasum wordt soms gezien als een ondersoort van S. nigrum, de beruchte zwarte nachtschade, een plant die er sterk op lijkt en dicht verwant is.

Maar wacht, we hebben het hier over eetbare bessen. Was niet de beruchte zwarte nachtschade een van die legendarische giftige planten die gevaarlijk en dodelijk zijn? Dat is iets dat iedereen weet, toch?

Dat is wat ik heb mijn hele leven geloofd, en wat veel mensen denken. Maar is het waar? Sommige mensen lijken hieraan te twijfelen. (Leeshet gelinkte artikel -in het engels-) Bovendien blijkt dat zowel de (rijpe) bessen als de bladeren van S. nigrum en zijn naaste familieleden (soms een hoop gegooid als de ‘Solanum nigrum complex) worden gegeten door mensen in Azië, Afrika en Nprth-Amerika en zelfs delen van Europa. De rijpe bessen (onrijpe zouden wel giftig zijn!) worden rauw gegeten of verwerkt, en de bladeren worden gegeten als spinazie, soms na het expliciet weggieten  van het kookwater.

Er zijn dus 2 mogelijkheden over de eetbaarheid van deze giftige plant: 1. Er zijn inderdaad zeer giftige planten in de S. nigrum complex evenals goed eetbare, afhankelijk van het type of 2. S. nigrum en zijn naaste familieleden zijn allemaal min of meer eetbaar, maar we denken dat zijn ze niet. De meeste bronnen schijnen te denken (2) maar sommige mensen als Sam Thayer (die wel veel onderzoek voor zijn gekoppelde paper) lijken te denken dat de plant niet zo giftig is als we denken … Het is immers een voedselbron op alle Noordelijke continenten en in veel niet-westerse culturen ..

Het lijkt erop dat mensen soms de zwarte nachtschade verwarren met een andere nachtschade, de wolfskers of belladonna, deadly nightshade geheten in het Engels (Atropa belladonna), en dat is een van de meest dodelijke planten van Europa en de omliggende gebieden. En volgens Thayer is het niet toevallig dat veel mensen de hele tijd  zwarte nachtschadede eten over de hele wereld, en  niet sterven, maar dat we hier in Europa waar we het niet eten de plant als giftig beschouwen. En dat  terwijl de laatste 50 jaar niemand is overleden aan vergiftiging met de plant, en de meeste gevallen van eerdere vergiftiging waarschijnlijk bij herbekijken eerder Atropa-vergiftiging zijn …

En toch ben ik nog steeds niet van plan om wilde zwarte nachtschadebessen te eten, maar ik geef de tuinsoorten een kans dit jaar. Niet dat ik te veel van hen verwacht, het lijkt erop dat niet iedereen echt zo enthousiast over de smaak, maar ik ga toch een paar plantjes proberen van beide ‘garden huckleberry’ variëteiten om te zien of de bessen wel degelijk bruikbaar zijn voor desserts of zo …

En nee, ik ben nog lang niet klaar om solanum-spinazie te eten… Laat maar komen alle gekookte amarant en pompoenblad en andere versies van Horta, maar geen nachtschade alstublieft …

Dus hier is mijn vraag voor de lezers: Iemand hier die meer weet over de eetbare gebruik van S. nigrum planten, of die zaden heeft van eetbare vormen die bruikbaar zijn voor spinazie, of met  zeer smakelijke bessen?

Of iemand die wel weet van vergiftiging gevallen?

Bram