archiveren

Tagarchief: soep

We zijn hier een paar dagen met de kindjes bij de grootouders (mijn ouders dus), in wiens tuin de meeste van mijn planten staan, dus probeer ik even vanalles op culinair vlak en voer wat werkjes uit… Momenteel is het hier een beetje stil qua groenten: pompoenen binnen, en een paar dingen laatste bietjes (eh, enkele enorme bieten) staan nog klaar om geoogst te worden.

De serieuze nachtvorst van vorige week heeft een aantal planten neergehaald voor dit jaar, waaronder de Oost-Indische kers, en ook het loof van mijn oca’s, en ik merkte bij een controleronde ook op dat het koude weer mijn Malva verticillata ‘crispa’ beschadigt. Omdat die laatste plant vorig jaar helemaal verdwenen was na een volledige week temperaturen onder nul, en uit zaad moest terugkomen heb ik dan maar alle bladeren voor ze er niet maar waren gebruikt om eens een receptje bij het middageten te proberen, een Egyptische soep die ik als kind al ben tegengekopen in ‘puur natuur op tafel’ van Roger Phillips, een fantastisch boek dat ik helaas niet in mijn bezit heb, maar ik kwam het recept tegen toen ik op zoek was naar recepten voor kaasjeskruid.

Het originele recept is bedoeld voor Molokhia of Mulukhiyah, wat de bladeren zijn van dezelfde plant waat jute van gemaakt wordt (Corchorus ssp.), een plant van dezelde familie als onze malvesoorten. Deze is blijkbaar populair als groente in tropische gebieden. Maar ook met andere planten van de kaasjeskruidfamilie wordt het recept gemaakt, Roger Phillips gebruikte de algemene wilde soort groot kaasjeskruid, en ik heb het nu dus geprobeerd met Malva ‘crispa’ of dessertbladen. Dat krulkaasjeskruid (zie foto) is een cultivar van een Oost-Aziatische soort, en een oude en niet altijd zo bekende groente die op zich goed groeit waarvan ik nog niet goed weet wat er allemaal mee te doen is. Behalve enorm laten doorschieten heb ik er nog niet zo veel mee gedaan eigenlijk, op hier daar wat blaadjes in gemengde sla of bladgroentenmengsels na dan…

De kaasjeskruidsoep is heel simpel, maar wel lekker. Kaasjeskruid heeft een iets slijmerig bijgevoel, maar is verder wel een heel lekkere spinazie-achtige bladgroente. ik weet niet of een Egyptenaar zijn soep zou herkennen, maar ik vond hem wel lekker, en mijn familieleden die ’s avonds de rest proefden waren ook enthousiast.

(Op zich was mijn versie nog iets ‘wilder’ dan wat ik hier neerschrijf, want bij gebrek aan knoflook had ik in de plaats van knoflookteentjes een paar kraailookbolletje gebruikt)

Het volgende recept is simpel, maar wel leuk:

Kaasjeskruidsoep

Ingredienten:
grote kom Kaasjeskruidbladeren, heel fijngehakt
Bouillon (water met met bouillonblokje bijvoorbeeld)
knoflookteentjes
koriander en peper
olijfolie

Bereiding:
Bouillon aan de kook brengen, en daarna de heel fijngehakte bladeren toevoegen en kort laten koken. vuur afzetten. Lookteentjes door de lookpers halen en samen met peper en korianderpoeder laten bakken in een klein pannetje met een klein beetje olie tot alles goed kleurt, en dan bij de niet meer kokende soep toevoegen. goed doorroeren en 5-tal minuten laten trekken.

Opdienen bijvoorbeeld met heel bruin brood en oude kaas. (Zal niet speciaal Egyptisch zijn, maar is er wel heel lekker bij…)

Smakelijk!

Bram

Zevenblad (Aegopodium podagraria) is één van de hardnekkigste onkruiden om in je tuin te hebben, een quasi-onuitroeibaar woekerend plantje dat menig tuinier grijs haar heeft bezorgd. Maar misschien is de haat die sommigen tegen deze plant hebben wel schromelijk overdreven, eigenlijk is hij niet echt lelijk en een goeie inheemse bodembedekker, die in het voorjaar mooie witte bloemschermen geeft. Dat niet iedereen de plant haat wordt wel bewezen door het feit dat er zelfs tuinvarianten van bestaan!

Maar behalve het esthetische is het ook op andere vlakken een heel bruikbare plant, met een heel lange en interessante geschiedenis. De Romeinen gebruikten hem als groente, en voerden hem overal in waar ze kwamen om zo een makkelijke voedselbron te hebben, en zevenblad is inderdaad een lekkere en ook heel voedzame groente. De heel jonge bladeren zijn rauw eetbaar, maar oudere bladeren zijn te taai en te sterk van smaak en worden best gekookt; als de plant gebloeid heeft zijn de bladeren niet meer eetbaar. De smaak zit ergens tussen die van andere schermbloemigen uit de keuken: kervel, peterselie en selder in, met een klein zoetig vleugje anijs erbij.

Ook in de kruidengeneeskunde wordt hij gebruikt trouwens, hij zou werkbaar zijn tegen rheuma, jicht en pijnlijke gewrichten, en werd om die reden ook al gekweekt door middeleeuwse monniken.

De beste manier om hem te bestrijden als je hem toch wegwil uit je tuin is uitputten: steeds opnieuw uittrekken of afsnijden tot de plant alle ondergrondse opslag kwijt is en de plant niet meer terug komt. Daarbij kan je hem ook gebruiken in de keuken, en misschien dat je hem tegen dat hij weg is dan wel gaat missen.

Deze eenvoudige soep is één van de vele simpele zomersoepjes die ik graag maak, die van recept waarschijnlijk verdacht veel op mijn brandnetelsoep lijkt, maar ze blijkt zeer populair te zijn. Bovendien is hij simpel te maken en vrij goedkoop.

!!Als je planten in het wild verzamelt (ook in je eigen tuin), wees dan altijd zeker dat je de juiste soort hebt, gebruik een flora of veldgids of een site als wilde planten, en gebruik niets waarvan je niet echt zeker bent!! De schermbloemenfamilie heeft een aantal heel gifige soorten die je niet op je bord wil leggen, maar zevenblad heeft geen echte giftige look-alike in deze streken met hetzelfde blad en bladstelen die een driehoekige doorsnede hebben.

 Zevenbladsoep

 ingrediënten:
1 ajuin
olie
1 aardappel
1 grote bos zevenblad
bouillonblokje en water.

bereiding:
snij de ajuin in stukjes, en fruit hem met een beetje olie. Snij de aardappel in heel kleine blokjes, was de zevenblad-bladeren en hak ze in stukjes, en laat aardappel en zevenblad met een klein beetje water stoven tot alles zacht is. Voeg dan water en bouillon toe en mix met een staafmixer, en breng terug aan de kook zodat ze smaken beter mengen. (Als de soep nog wat ‘kriebelt’ in je keel kan je best ook nog eens de staafmixer erdoor jagen.)

Warm serveren.

Smakelijk

Bram

(Oorspronkelijk gepost op blog van Brambonius op 20 Maart 2009)

 

Bij het begin van de lente begin ik terug met mijn anarchistische wilde ingredienten-keuken. Niet dat die zo spectaculair is, ik ben maar een simpel amateurtje in de keuken van wilde planten, maar het is wel leuk natuurlijk… Het meest gebruikte recept is mijn beroemde brandnetelsoep, dat ik hier nu verklap… (kan nog handig zijn als er ooit een enorme crisis aankomt, een tekort aan netels hebben we hier niet bepaald…)

 

brandnetelsoep

ingrediënten:
* netels, genoeg om je kookpot te vullen (1)
* 1  bosje kraailook, met bladeren en knol (2)
* bouillon (3)
* 1 grote ajuin (4)
* blokje boter (5)
en een staafmixer…

werkwijze:
was de netels en breng ze met wat water aan de kook. Laat ze even koken en giet ze dan af en doe het kookwater weg. (6) ondertussen heb je de ajuin in kleine stukjes gesneden en de kraailook versnipperd, en die kan je dan samen laten fruiten in een beetje boter in de pot waar je de soep in gaat maken. daar voeg je daarna de netels bij, en die laat je even lekker sudderen. Als die lekker gesudderd hebben dan doe je er water en bouillon bij, en breng dat aan de kook en laat even doorkoken. Dan van het vuur halen en heel fijn mixen, en terug op het vuur zetten om nog eventjes te laten koken. Opdienen met croutons, een beetje gesnipperde kraailookblaadjes en een sliertje witte room in de soep.

SMAKELIJK!!!

voetnoten:
(1) liefst de grote brandnetel (Urtica dioica), geplukt voor de bloei. alleen de jonge topjes worden gebruikt, want de stengels hebben veel te veel vezels… Kleine brandnetel (Urtica minor) is moeilijk te verwerken, en witte dovenetel (Lamium album) heeft een andere smaak. (kan wel gebruikt worden om aan te vullen)

(2) Allium vineale, een wilde looksoort, die indien niet beschikbaar is evengoed vervangen kan worden door andere looksoorten zoals teentjes knoflook, of eventueel daslook…

(3) lekker met groenten- of kippenbouillon, en vooral ook met zelf getrokken bouillon als je daar de tijd voor hebt.

(4) of ui voor de Nederlanders.

(5) of margarine of olie natuurlijk

(6) in het eerste kookwater zit het mierenzuur uit de netelharen, en dat is niet zo gezond volgens sommigen…

shalom

Bram