archiveren

Tagarchief: jaltomata procumbens

(Dutch version here!)

The jaltomato (Jaltomata procumbens) is a beautiful nightshade-like plant with edible dark berries from Mexico and Middle-america. Despite what the name might suggest, it doesn’t have  that much to do with tomatoes. It’s originally a more tropical species, but it can perfectly grow in our climate nonetheless, treated as an annual.

The plant itself is a bushy herb that did not grew much higher than one meter here, but it grows in all directions though, and eventually it might topple completely. First it gets beautiful white nightshade flowers, and by the end of summer it gives almost black berries, slightly larger than a blueberry, which can be used similarly. The berries have a taste which is not that very spectacular, but others with a feel for poetry have described it as a mix between grape and tomato, and invoked some other unrelated flavors. I personally think they just have a taste you have to get used to, but which is quite pleasant.

The fruit is fine to eat raw, but also useful for cooking or processing, whether or not combined with other fruits. (We made an apple-jaltomato crumble, of which I do not have made any pictures, which was quite good!) Jam and likewise stuff should be possible too, but I haven’t tried that yet.

In the garden it’s a fairly easy plant. You sow them inside early in the year, and plant them outside after the first frost. Given the growth habit it might be good to support it. The plants grow quite easily, though the berries quite small, so don’t expect a really big yield… I didn’t encounter many problems problems, though there were certain berries that were a bit hard inside, instead of soft and juicy. This may be because one plant grew too far in the shade. The possibility exists that after mild winters the plats does come back from the roots, and that he seeds himself and comes back.  But I can not yet say much about that, I’ve only tried it for one year now….

For those people who are afraid of the the idea of eating nightshade berries, the white flowers (and the rest of the plant) are quite different from both the black nightshade (Solanum nigrum) or deadly nightshade (Atropa belladonna) and if you know both species you’re not likely misidentifying it for one of those…

Verdict: a beautiful and interesting plant, the berries are okay and have something peculiar, both in taste and in appearance. No spectacular yield, and further not a very spectacular plant, and certainly nothing to hype or anything…

(On the other hand, tomatoes did also start as small berries, and potatoes were small tuber which were only formed in late autumn over here, so maybe there is a possibility for selecting interesting varieties?)

This plant is offered relatively rarely. My original seeds came from Vreeken in the Netherlands. I did preserve a few seeds (contact me if you want some), but not enough to fill half the world with jaltomato plants.

peace

(English version here!)

De jaltomato (Jaltomata procumbens) is een fraaie nachtschade-achtige plant ui Midden-Amerika waar eetbare donkere besjes aan groeien, die ondanks wat de naam doet vermoeden niet veel te maken hebben met tomaten. Origineel is het een meer tropische soort, maar hij kan nochtans perfect in ons klimaat groeien en dan als eenjarige kan worden behandeld.
De plant zelf is een bossige plant die bij mij niet zoveel hoger wordt dan een meter maar, wel naar alle kanten uitgroeit en uiteindelijk ook omvalt. Eerst krijgt hij mooie witte nachtschadebloemen, en tegen het eind van de zomer worden dat bijna zwarte bessen, iets groter dan een bosbes, die op vergelijkbare wijze gebruikt kunnen worden. Deze bessen hebben een eigen smaak, die op zich niet heel spectaculair is, maar door anderen die meer poëtisch gevoel hebben dan mijzelf wel beschreven wordt als een mengeling tussen druif en tomaat en nog wat andere niet verwante smaken. Ik denk zelf dat ze vooral een eigen smaak hebben waar je aan moet wennen, maar die best aangenaam is.

De bessen zijn lekker om zo rauw te eten, maar ze zijn ook heel goed bruikbaar om verwerkt te worden, al dan niet in combinatie met ander fruit. (Zelf hebben we een appel-jaltomato-crumbel gemaakt, maar daar is nooit een foto van gemaakt geweest) confituur en dergelijke zou heel goed mogelijk moeten zijn, maar dat heb ik nog niet geprobeerd ondertussen.

In de tuin is het een redelijk makkelijke plant. Vroeg voorzaaien en dan uitplanten na de eerste nachtvorst. Gezien de groeiwijze zou ondersteunen wel handig kunnen zijn. De planten groeien goed, al zijn de besjes natuurlijk klein, dus zo’n superoogst heb je er niet van… Veel problemen heb ik niet gezien, al weren er bepaalde bessen die een beetje houterig waren vanbinnen inplaats van zacht en sappig. Kan te maken hebben met het feit dat één plant teveel in de schaduw groeide. Naar verluidt bestaat de mogelijkheid dat hij na zachte winters terugkomt vanuit de wortels, en dat hij zichzelf uitzaait, maar na één jaar in de tuin kan ik daar nog niet veel over zeggen.

Voor mensen die bang zijn van het nachtschade-idee een geruststelling, de witte bloemen en de rest van de plant hebben genoeg verschillen om ze niet te verwisselen met zwarte nachtschade of wolfskers…

Verdict: een mooie en interessante plant, de besjes zijn oké en hebben iets heel eigen, zowel van smaak als van uitzicht. Geen overdreven grote opbrengst wel niet en verder niet spectaculair, en zeker geen hype waard of zo.

(Aan de andere kant, tomaten zijn ook als kleine besjes begonnen voor ze veredeld werden, en aardappelen als kleine knolletjes die alleen in de late herfst gevormd werden hier, dus misschien is er wel de mogelijkheid om interessante rassen te selecteren?)

Betrekkelijk weinig aangeboden. Mijn zaadjes kwamen origineel van Vreeken in Nederland. Ik heb een paar zaadjes bewaard (je kan me altijd contacteren), maar niet genoeg om de halve wereld te voorzien van jalotmato-planten.

peace

Bram