Mijn onverwachte monster-courgette…

(English version here)

Deze welgevormde courgettecourgettedinges komt van een plant in mijn pompoenveldje die daar ongeïnviteerd dit soort van vruchten produceert. Ik heb er eerlijk gezegd geen idee van wat er eigenlijk had moeten staan, want het labeltje is onleesbaar… Dat neemt niet weg dat hij best lekker is, en niet echt lelijk ook niet… ‘k Heb al wat exemplaren van de plant kunnen oogsten ook. En een keer wat bladeren gebruikt met ander Cucurbita-groen in een fijne Afrikaanse pompoenbladeren-pindakaas-stoofpot, wat nog steeds een aanrader is trouwens. Ik maak hem nog steeds met kipspiesjes en rijst, maar ooit ga ik eens proberen met fufu.

Maar het ging over mijn groen courgette-monster hier. Ik weet niet wat ik oorspronkelijk gezaaid heb, maar het is duidelijk dat het rasonzuiver courgette-zaad was. De plant heeft een half-bossige maar iets verder uitgroeiende groeiwijze dan een normale courgetteplant, dus ik veronderstel dat het een kruising is tussen een standaard groene struikcourgette en een andere Cucurbita pepo die niet struikvormig groeit en brede vruchten heeft. Ik vermoed dat het iets als een spaghettipompoen geeest kan zijn, maar zeker ben ik niet. Er zijn behalve veel typen lange en ronde courgettes ook pompoenen die bij C. pepo horen, en de spaghettipompoen en patisson zijn ook allemaal deel van dezelfde soort. Maar er zijn ook rassen die als ‘sierkalebassen’ gekweekt worden.

En daar hoort een waarschuwing bij: sommige van die siervormen van C. pepo zijn niet eetbaar, en zijn heel bitter door de aanwezigheid van het nogal gevaarlijke cucurbitacine. Zomaar eender welke pompoenachtige van onbekende oorsprong opeten kan dus gevaarlijk zijn. Gelukkig dat het cucurbitine makkelijk te herkennen is aan een bittere smaal. Maar een C. pepo die er niet uitziet als de moederplant met onbekende bestuiver moet dus met veel wantrouwen geproefd worden (door iemand die bitter goed kan onderscheiden) voor hij opgegeten en aan anderen voorgezet wordt wordt.

Als je dus ooit een bittere courgette, pompoen, spaghettipompen of dergelijke zou tegenkomen, niet opeten en plant meteen uittrekken zodat hij niets bestuift van de anderen (ingeval je zelf zaad neemt)! En geen zaad nemen van alle C. pepo-varianten die in de buurt stonden en vruchten gevormd hebben terwijl de bittere plant bloeide. En nooit C. pepo zaad nemen van ongecontroleerde bestuiving als er bittere sierkalebassen in de buurt staan natuurlijk.

Dit geldt trouwens vooral voor pompoenenachtigen van de soort Cucurbita pepo. Van de andere soorten van het geslacht zijn geen bittere rassen in omploop normaalgezien, dus C. maxima (de meeste winterpompoenen inclusief reuzenpompoenen ne hokkaido-rassen), C. moschata (muskuspompoen, butternut), en eventueel C. ficifolia en C. mixta zijn niet zo’n risico.

 

Advertenties
2 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: